Zespół osiedli wybudowanych w latach 1968-1982 w północnej części Nowej Huty, na terenie dawnej wsi, której historia sięga końca XIII wieku. Koncepcję zespołu mieszkalnego o niskiej zabudowie, luźno rozmieszczonej na słonecznym, południowym stoku opracował zespół kierowany przez Witolda Cęckiewicza, a autorką planów urbanistycznych była Maria Czerwińska.
Jeden z krakowskich kościołów zaprojektowanych przez Witolda Cęckiewicza, wybudowany w latach 1986-1994. Niedokończony – do dzisiaj brakuje mu wieży, którą przewidywał pierwotny projekt. Stoi obok pasa startowego dawnego lotniska w Czyżynach.
Kościół na Wzgórzach Krzesławickich zaprojektowany przez Witolda Cęckiewicza, wybudowany w latach 1982-1987. Świątynia ma dwa poziomy – na niższym znajduje się Kaplica Niepokalanego Serca Maryi, a główny kościół to jedna hala z podniesionym prezbiterium. Do wejścia prowadzi półokrągły podjazd, pod którym znalazły się arkadowe podcienie. Z zewnątrz dominuje wysoka, 40-metrowa wieża z 10-metrowym krzyżem.
Muzeum otwarte w 1994 roku, zaprojektowane przez japońskiego architekta Arata Isozaki przy współpracy Krzysztofa Ingardena i biura JET Atelier. Powstało z inicjatywy Andrzeja Wajdy, który przeznaczył na jego budowę środki z nagrody filmowej Kioto. W 2015 roku obok muzeum Manggha ukończono budowę Galerii Europa-Daleki Wschód zaprojektowanej przez Krzysztof Ingardena i Jacka Ewý. Projekt Mangghi został kilkukrotnie doceniony w konkursach architektonicznych, m.in. w 2006 trafił na listę 20 najciekawszych polskich realizacji po 1989 roku (Polska. Ikony architektury).
Kompleks budynków wybudowany w latach 2004 – 2008 według projektu Romualda Loeglera. Najniższy budynek z półokrągłym dachem i wejściem do opery to dawna ujeżdżalnia koni z początku XX wieku. Obiekt posiada dwie sceny, dużą z widownią dla 764 osób i kameralną dla 180 widzów. Jest uznawany za przykład krakowskiej architektury postmodernistycznej. W 2009 roku otrzymał tytuł najgorszego budynku Krakowa w plebiscycie Archi-Szopa.
Budynek, który był elementem planowanej, ale nie wybudowanej „Bramy Mogilskiej” – kompleksu dwóch dużych biurowców po obu stronach ulicy Lubicz. Ostatecznie w latach 1952 – 1954 powstała jedynie część jednego z nich. Autorem projektu socrealistycznego gmachu jest Witold Cęckiewicz.
Jeden z czterech krakowskich kościołów zaprojektowanych przez Antoniego Mazura (pozostałe – w Bronowicach Małych, przy ul. Myślenickiej w Łagiewnikach i przy ul. Szkolnej na Woli Duchackiej). Wybudowany w latach 1975-1981 przez rozbudowę kaplicy z końca XIX wieku. Prace budowlane prowadzono tzw. systemem gospodarczym przy dużym zaangażowaniu okolicznych mieszkańców.
Postmodernistyczny, jeden z najciekawszych nowych kościołów Krakowa, wybudowany w latach 1991-1994 według projektu Stanisława Niemczyka i Marka Kuszewskiego. Zlokalizowany na Osiedlu Oficerskim. Wraz z budynkiem parafialnym i małym pasażem handlowym tworzy spójny, zamknięty kompleks w trójkącie między ulicami Brodowicza i Moniuszki.
Świątynia wybudowana w latach 1985–1994 przy ul. Meissnera według projektu Zdzisława Nowakowskiego. Należy do zakonu Pijarów.
Socrealistyczny budynek na os. Teatralnym zaprojektowany przez Martę i Janusza Ingardenów oraz Jana Dąbrowskiego. Oddany do użytku w 1955 roku. W założeniach miał być sceną kameralną nowohuckiego Teatru Wielkiego, który nigdy nie powstał, a był planowany przy południowej stronie Placu Centralnego.
